40 گناه با زبان


14-نا امید کردن
15-ریا درگفتار
16-امر به منکر
17-نهی از معروف
18-زخم زبان زدن
19-شهادت نا حق
20-کبر در گفتار
21-شایعه پراکنی
22-بدعت در دین
23-رنجاندن مومن
24-فحش و ناسزا گفتن
25-خشونت در گفتار
26-سخن چینی کردن
27-به نام بد صدا کردن
28-شوخی با نامحرم
29-تملق و چاپلوسی
30-فریاد زدن بیجا
31-لعنت کردن مردم
32-اظهار حسد وبخل
33-با مکر و حیله سخن گفتن
34-خبری را ندانسته گفتن
35-تحریف مسائل دینی
36-فاش کردن مسائل مردم
37-عیب جویی از دیگران
38-تصدیق کفر و شرک
39-بد زبانی هنگام

40-تقلید صدا کردن کسی

نوشتن اینگونه مطالب نیز گناه است

این سخنهای چو مار وکژدمت    ماروکژدم میشود گیرد دمت 

قبر هر انسان، هر روز چندین مرتبه او را صدا میزند و گوش شنوا می خواهد که آن را بشنود و چشم بینا و بصیر میخواهد که حقیقت آن را ببیند. قبر میگوید: ای صاحب من، من خانه‌ای تاریک هستم، برای من چراغی بفرست. ای صاحب من! من خانه‌ای وحشتناک هستم، پس مونسی بفرست. ای صاحب من! من خانه‌ای هستم بی تجمل و بی فرش، پس برای من فرشی بفرست.

رسول اکرم(ص)

در روایتی دیگر از پیامبر اکرم«صلّی الله‌ علیه و ‌آله و سلّم» نقل شد، یکی از نداهای قبر نیز چنین است که من خانه‌ای هستم پر از عقرب و مار، پس یک تریاقی (پاد زهری) بفرست

منبع:http://salavatbeferest.parsiblog.com

/ 4 نظر / 22 بازدید
فرمانده عملیات

سلام همسنگر حدیث روز/ توصیه زیبای امام علی(ع) درباره قرآن کریم امیرالمومنین علیه السلام فرمودند: تسلیم دستور قرآن باشید که با تسلیم بودن هیچ‌گاه گمراه نشوید. امام علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام فرمودند: نیکو کنید تلاوت قرآن را که آن سودمند ترین داستان هاست، و بدان شفا جوئید که آن شفای سینه هاست و پیروی کنید نوری را که خاموش نشود، و چهره ای را که کهنه نشود، و فرمانبردار باشید و تسلیم دستور آن باشید که با تسلیم بودن هیچ‌گاه گمراه نشوید. متن حدیث: أحسنوا تلاوة القرآن فإنّه أحسن القصص و استشفوا به فإنّه شفاء الصّدور و اتّبعوا النّور الّذي لا يطفى و الوجه الّذي لا يبلى و استسلموا و سلّموا لأمره فإنّكم لن تضلّوا مع التّسليم‏ «غررالحکم و دررالکلم،٨١٢٨ ٤-ص ٣١٠»

گلاره

سلام.بابا این چه عکسیه آدم واقعا حالش بد میشه.ولی معرکه بود تشکر.به بنده هم سری بزنید

امیر

ارباب صدای قدمت می آید..... سلام بروزم.....

فرمانده عملیات

سلام همسنگر امام صادق(ع): «یا زُرارَة! إِنَّ السَّماءَ بَکَتْ عَلی الْحُسَینِ عَلَیهِ السَّلام اَرْبَعِینَ صَباحاً بِالدَّمِ وَ إِنَّ الْأَرْضَ بَکَتْ أرْبَعینَ صَباحاً بِالسَّواءِ وَ إِنًّ الشَّمْسَ بَکَتْ اَرْبَعِینَ صَباحاً بِالْکُسُوفِ وَ الْحَمْرَةَ... وَ إِنَّ الْمَلائکَةَ بَکَتْ اَرْبَعِینَ صَباحاً عَلَی الْحُسَینِ(ع)؛ ای زراره، آسمان چهل روز بر حسین(ع) خون گریه کرد و زمین چهل روز برای عزای آن حضرت گریست به تیره و تار شدن و خورشید با کسوف و سرخی خود چهل روز گریست... و ملائکه الهی برای آن حضرت چهل روز گریستند». (مستدرک الوسائل/ج10/ص314)